Łucznica: Oddali hołd bohaterom walczącym o wolność Ojczyzny

    Gospodyniami wydarzenia były: burmistrz Miasta i Gminy Pilawa Albina Łubian oraz Przewodnicząca Rady Miejskiej w Pilawie Dorota Niemiec-Jóźwicka.     
    O godzinie 14 odbyła się uroczysta msza święta polowa pod pomnikiem Powstańców Styczniowych w intencji Ojczyzny. Nabożeństwo prowadził proboszcz parafii pw. Świętych Apostołów Andrzeja i Bartłomieja w Osiecku ksiądz kanonik Krzysztof Samsel. Homilię wygłosił kapelan środowisk kombatanckich ksiądz prałat Edmund Szarek. W czasie kazania mówił: Powstanie Styczniowe było odpowiedzią na systematyczne niszczenie tego kim jesteśmy, do kogo należymy. Powstanie Styczniowe to najważniejszy zryw niepodległościowy, który miał na celu odzyskanie niepodległości naszej Ojczyzny. Ale Powstanie Styczniowe to nie tylko daty i bitwy, to także tysiące tych najmniejszych decyzji, które były poodejmowane w tych tragicznych chwilach. Ktoś dał schronienie, ktoś podał wodę rannemu, ktoś zaniósł wiadomość, ktoś oddał ostatni bochenek chleba dla walczących o odzyskanie niepodległości. Ktoś kto potrafił opatrzeć rany umierających Powstańców Styczniowych. W tej historii szczególne miejsce ma ziemia naszej diecezji. Tutaj działali m.in. Romuald Traugutt i ksiądz Stanisław Brzóska.    
    Okolicznościowe przemówienia wygłosili: burmistrz miasta i gminy Pilawa Albina Łubian, burmistrz Miasta i Gminy Osieck Karolina Zowczak oraz przedstawiciele środowisk kombatanckich i służb mundurowych. Na mogile Powstańców z 1863 roku przybyłe delegacje złożyły wiązanki i kwiaty. Oprawę muzyczną uroczystości zapewniła Orkiestra Ochotniczej Straży Pożarnej w Pilawie.    
    Organizatorami wydarzenia były: Miasto i Gmina Pilawa, Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Pilawie, Parafia pw. Świętych Apostołów Andrzeja i Bartłomieja w Osiecku oraz Orkiestra OSP Pilawa.    
    Obchody stały się okazją do wspólnego oddania hołdu bohaterom walczącym o wolność Ojczyzny oraz do pielęgnowania pamięci o ważnych wydarzeniach w historii Polski.    
    Przypomnijmy: W latach 1863-1864 lasy w okolicy Łucznicy stanowiły schronienie dla oddziałów partyzanckich. 18 marca 1863 roku w pobliżu miejscowości rozegrała się duża bitwa. Powstańcy odpoczywali po tym, jak tego samego dnia rano zostali zaatakowani przez oddział wojsk carskich dowodzony przez gen. Piotra Kreutza pod Dziecinowem oraz Zambrzykowem. Po niespodziewanym ataku Powstańcy w rozproszeniu wycofali się w kierunku Osiecka, Pilawy i Garwolina. Miejsce pobytu ludzi z oddziału Jankowskiego i Zielińskiego zostało zdradzone nadciągającym od strony Garwolina rosyjskim posiłkiem przez jednego z gospodarzy (byłego żołnierza armii carskiej). Rosjanie zaatakowali posilających się w lesie pomiędzy Łucznicą a Natolinem Powstańców oraz dwóch gospodarzy, którzy przynieśli im strawę.     
    Bitwa rozegrała się na dużym obszarze - według relacji miejscowych ciała znoszono z całego lasu. Oddział Zielińskiego i Jankowskiego został rozproszony, a ocaleni Powstańcy ukrywali się w pobliskich miejscowościach. Wielu z nich zostało ujętych i powieszonych w rejonie leśniczówki niedaleko Huty Garwolińskiej, zwanej od tego czasu „Szubienicą”.    
    W mogile Powstańców Styczniowych pochowanych zostało 46 obrońców Ojczyzny. Cztery dni po walce, kiedy już pochowano poległych żołnierzy, został powieszony człowiek, który zdradził miejsce pobytu oddziału powstańczego. Pochowano go nieopodal miejsca złożenia ciał poległych