Przyszedł na świat 16 kwietnia 1949 roku we wsi Niesadna w gminie Pilawa. W latach 1964-1968 był zatrudniony w Warszawskim Przedsiębiorstwie Robót Instalacyjnych i Przemysłowych w Płocku. Od 1968 do 1972 roku pracował w płockiej Naftobudowie. W 1970 roku został absolwentem Technikum Budowlanego w Płocku.

W czasie służby wojskowej trafił na Śląsk. Z chwilą jej ukończenia w październiku 1972 roku pozostał na Górnym Śląsku. Pracował w Przedsiębiorstwie Instalacji Przemysłu Węglowego w Bziu Zameckim oraz w Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego w Jastrzębiu-Zdroju. W latach 1974-1981 zatrudniony w jastrzębskiej Kopalni Węgla Kamiennego noszącej wówczas nazwę "Manifestu Lipcowego". Pod ziemią był elektrykiem. Po wypadku przeniesiony na powierzchnię, gdzie pracował jako ślusarz.

Był członkiem i wiceprzewodniczącym Międzyzakładowej Komisji Robotniczej Jastrzębie

W okresie od 29 sierpnia do 3 września 1980 roku brał udział w strajku. Był wiceprzewodniczącym Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego przy Kopalni Węgla Kamiennego "Manifest Lipcowy" w Jastrzębiu-Zdroju. Został sygnatariuszem porozumienia jastrzębskiego.

Od września 1980 do 1993 roku należał do "Solidarności". Był członkiem i wiceprzewodniczącym Międzyzakładowej Komisji Robotniczej Jastrzębie. W okresie od września 1980 do marca 1981 roku zasiadał w komisji mieszanej traktującej problemów Śląska oraz górnictwa. Należał do współtwórców i członków zespołu redakcyjnego niezależnego pisma "Nasza Solidarność. Biuletyn Informacyjny Międzyzakładowego Komitetu Robotniczego "Solidarność" Jastrzębie".

W okresie od 23 kwietnia 1981 do 11 grudnia 1989 roku był rozpracowywany przez Komendę Miejską Milicji Obywatelskiej w Żorach - Wydział III A, V-2 Inspektorat II Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej / Wojewódzkiego Urzędy Spraw Wewnętrznych w Katowicach w ramach Sprawy Operacyjnego Rozpoznania kryptonim Kierownik.

12 lutego 1981 roku wszedł w skład Tymczasowego Prezydium Krajowej Komisji Porozumiewawczej. 22 lutego tegoż 1981 roku został wiceprzewodniczącym Zarządu Regionu Śląska i Zagłębia, które utworzono poprzez scalenie Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Bytom i Międzyzakładowej Komisji Robotniczej Jastrzębie.

W lipcu i grudniu 1981 roku pełnił funkcję delegata na I oraz II Walnym Zgromadzeniu Delegatów z Województwa Katowickiego Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Był członkiem Zarządu Regionu, delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów. Należał do Komisji Krajowej.

Wydawca pisma dla internowanych "Nasza Krata"

13 grudnia 1981 roku, a więc w dniu wprowadzenia przez komunistyczne władze stanu wojennego, został zatrzymany na Dworcu Głównym w Katowicach. Był internowany w katowickim Ośrodku Odosobnienia. Od marca 1982 roku więziony w Zabrzu-Zaborzu. Od maja tegoż 1982 roku internowany w Nowym Łupkowie.

Był wydawcą pisma dla internowanych "Nasza Krata". Brał udział w głodówkach oraz innych akcjach protestacyjnych. Więziony w Katowicach – został zwolniony 23 grudnia 1982 roku.

Od czerwca roku 1983 musiał ukrywać się przed Służbą Bezpieczeństwa. Został zwolniony z pracy w Kopalni "Manifest Lipcowy". Znalazł zatrudnienie jako konserwator w Żorach. Ukrywał się w Warszawie, Tarnowskich Górach, Chorzowie, Przemyślu i na Wybrzeżu.

Był przewodniczącym Regionalnej Komisji Wykonawczej Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Należał do Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. 17 czerwca 1985 roku został aresztowany w Warszawie. Zwolniony 11 września 1986 roku na mocy amnestii.

W wyniku sporządzenia aktu oskarżenia otrzymał zakaz opuszczania kraju. Został oskarżony o to, że "w okresie od 3 lipca 1983 r. do 17 czerwca 1985 r. w Warszawie i innych miejscowościach Polski, czynił przygotowania do podjęcia w porozumieniu z innymi osobami działalności zmierzającej do obalania przemocą socjalistycznego ustroju Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej".

W latach 1986-1992 był pracownikiem Przedsiębiorstwa Budowlano-Mieszkaniowego FADOM w Żorach. Od września 1986 roku zasiadał w jawnej Tymczasowej Radzie "Solidarności" – od 7 października 1986 roku także w Tymczasowej Radzie "Solidarności" Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.

Z uwagi na swoją opozycyjną działalności był kilkukrotnie aresztowany i skazywany przez kolegium do spraw wykroczeń na grzywny.

W lutym 1988 roku brał udział w Zgromadzeniu Działaczy "Solidarności" Regionu Śląsko-Dąbrowskiego w Łączy. W lipcu roku 1988 na prośbę Polonii wyjechał do Australii, jednak dostając informację o wybuchu strajków, powrócił do Jastrzębia-Zdroju, przedostając się na teren strajkującej Kopalni Węgla Kamiennego "Manifest Lipcowy". W strajku brał udział od końca sierpnia 1988 roku. W lutym roku 1989 uczestniczył w II Zgromadzeniu Działaczy "Solidarności" Regionu Śląsko-Dąbrowskiego w Ustroniu-Polanie.

Pełnomocnik organizacji Friends of Poland z siedzibą w Londynie

W 1989 roku był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu w podzespole górniczym. Został delegatem na III oraz IV Walne Zebranie Delegatów. W 1990 roku był delegatem na II Krajowe Zebranie Delegatów. Zasiadał w Komisji Krajowej "Solidarność".

W latach 1991-1993 był posłem RP z listy "Solidarności". W okresie od 1993 do 1997 roku zasiadał w ławach Sejmu RP z listy Unii Pracy.

W izbie niższej parlamentu pracował w Komisjach Handlu i Usług oraz Łączności z Polakami za Granicą. Był członkiem podkomisji ds. transportu oraz podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

W okresie od 1998 do 1999 roku pracował w Polskim Towarzystwie Reasekuracji. W latach 1999-2000 był zatrudniony w Totalizatorze Sportowym, następnie w latach 2001-2002 w PZU Życie. Od roku 2003 pomagał żonie w prowadzeniu działalności gospodarczej.

W 2001 roku objął funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego. Był pełnomocnikiem organizacji Friends of Poland z siedzibą w Londynie, która prowadziła pomoc dla naszych rodaków na Wschodzie.

W uznaniu zasług opozycyjnych w 1988 roku został odznaczony przez prezydenta RP na Uchodźstwie Kazimierza Sabata Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2006 roku prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 roku otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.

W ostatnich tygodniach życia zmagał się z rakiem trzustki. Odszedł z tego świata 31 maja 2017 roku w Sosnowcu. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Smutnej w Żorach.

Główne źródło: "Encyklopedia Solidarności", Biogramy, Jedynak Tadeusz, encysol.pl

Tadeusz Jedynak (1)

Tadeusz Jedynak– urodzony w Niesadnej działacz związkowy i o...