Trzy poziomy kontaktu, trzy osobne regulaminy

Amatorskie mieszane sztuki walki nie są jedną konkurencją. Organizator zawodów, w których startują zawodnicy z Garwolina i okolic, prowadzi trzy odrębne regulaminy, nazwane wprost od poziomu dozwolonego kontaktu: Semi Contact, Light Contact i Full Contact. Kategoria opisywana w relacjach jako „ograniczona formuła senior" rozgrywana jest według regulaminu Light Contact.

To rozróżnienie nie jest tym samym co podział na wagi. Waga i wiek dzielą zawodników na grupy, w których spotykają się podobni do siebie. Formuła rozstrzyga coś zupełnie innego: co w ogóle wolno zrobić w trakcie walki. Dwie osoby o tej samej wadze, startujące w dwóch różnych formułach, uprawiają w praktyce dwie różne dyscypliny - obowiązuje je inny dokument i inny zakres dozwolonego kontaktu.

Dlatego nazwa formuły nie jest ozdobnikiem w komunikacie organizatora. Jest wskazaniem, który z regulaminów obowiązywał na danych zawodach, a więc i tym, co wolno o nich powiedzieć. Zawody rozgrywane pod jednym z tych dokumentów nie są łagodniejszą wersją zawodów rozgrywanych pod innym - są osobną konkurencją, prowadzoną według osobnych zapisów.

Zasady ustala stowarzyszenie, nie związek

Zwraca uwagę to, kto te reguły pisze. Amatorską ligę mieszanych sztuk walki prowadzi w Polsce Stowarzyszenie Amatorska Liga MMA - organizacja wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego 21 stycznia 2015 roku, mająca status organizacji pożytku publicznego i publikująca sprawozdania merytoryczne oraz finansowe; najnowsze dostępne obejmują rok 2025. Sama liga działa dłużej niż stowarzyszenie, które ją formalizuje: nieprzerwanie od 2005 roku, co czyni ją najstarszą cykliczną imprezą mieszanych stylów walk w kraju.

Ogólne ramy organizacji sportu w Polsce wyznacza ustawa o sporcie z 25 czerwca 2010 roku. Nie ona jednak rozstrzyga, co wolno zrobić w klatce na amatorskich zawodach - robi to regulamin organizatora. Dopisek o formule odsyła więc nie do przepisu powszechnego, a do konkretnego dokumentu konkretnej organizacji. Stąd jego precyzja i stąd trzy różne nazwy tam, gdzie postronny widzi jeden sport.

Ma to praktyczne następstwo. Organizacja, która publikuje sprawozdania, zostawia po sobie ślad dokumentacyjny: kto ustalił zasady, w jakim brzmieniu i od kiedy. Amatorski szczebel mieszanych sztuk walki jest więc opisany dokładniej, niż sugeruje jego nazwa - nie jest zbiorem lokalnych zwyczajów, tylko systemem z własnym rejestrem i własnymi wersjami przepisów.

Turniej i gala to dwa różne formaty

Do tego dochodzi drugie rozróżnienie, równie łatwe do przeoczenia w relacji: format zawodów. Turniej rozstrzyga się w jednym dniu i wymaga wygrania kilku pojedynków z rzędu - najpierw półfinału, potem finału - więc zawodnik wchodzi do klatki kilka razy w ciągu kilku godzin. Gala jest ułożona odwrotnie: walki są zestawione parami z góry, a wynik jednej nie prowadzi do następnej tego samego wieczoru; w tym formacie przyznaje się pasy mistrzowskie i broni ich w osobnych pojedynkach.

Zawodnik z powiatu może startować w obu formatach w tym samym roku, a jego wyniki będą wtedy znaczyć różne rzeczy: turniejowe zwycięstwo to seria walk, galowe - jedna. To kolejny powód, by czytać w relacji nie tylko miejsce, lecz i to, gdzie zostało zajęte.

Garwolin: cztery gale i dwa szczeble

Miasto nie jest w tej dyscyplinie punktem przypadkowym. Cykl gal TFL - Thunderstrike Fight League - istnieje od 2013 roku, a Garwolin był jego gospodarzem czterokrotnie. Pierwszą galę mieszanych sztuk walki rozegrano tu jeszcze wcześniej i opisywano ją wtedy jako wydarzenie bez precedensu w mieście.

Zawodnicy stąd startują na obu szczeblach naraz: turniejowym i galowym. Łukasz Osiak z Borowia, reprezentujący Marga Submission Fighting Gym Garwolin, wygrał zawody ALMMA 211 w Puławach w kategorii do 84 kilogramów - w ograniczonej formule senior - kończąc obie walki przed czasem, każdą w okolicach dwudziestej sekundy. W tym samym roku, 14 maja 2022 w Sochaczewie, zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Polski MMA w tej samej kategorii; w półfinale przegrał z rywalem, którego relacja opisuje jako wicemistrza świata. Przygotowywał się pod okiem Jakuba Piesiewicza - trenera, który sam wywalczył pas mistrzowski TFL w kategorii 61 kilogramów, a następnie stawał do jego obrony.

Powyżej formuły ograniczonej

Formuła ograniczona ma sufit. Nad nią stoi formuła pełna, prowadzona według osobnego regulaminu i bez tych limitów kontaktu, które definiują szczebel amatorski. To ona, a nie zawody turniejowe, jest poziomem opisywanym jako zawodowe MMA - i to ją operatorzy zakładów wzajemnych działający na podstawie zezwolenia Ministra Finansów prowadzą u siebie jako wydzieloną sekcję rozgrywek, trzymając w niej mieszane sztuki walki razem z kick-boxingiem, bo z ich perspektywy to jedna gałąź. Taką sekcją jest MMA i kick-boxing w ofercie LV BET] Zapisy regulaminu wyznaczają granice pojedynku i nic poza nimi. Nie da się z nich wyprowadzić tego, jak walka się skończy.

Dlaczego ten fragment zdania jest ważny

Konsekwencja dotyczy czytania, nie walczenia. Zapis „dwa zwycięstwa przed czasem" znaczy co innego w każdej z trzech formuł, bo w każdej z nich wolno co innego. Rekord podany bez formuły jest więc nieczytelny - i właśnie dlatego relacje prasowe wymieniają formułę tuż obok wagi, choć wygląda ona na dopisek administracyjny. Kto pomija ten fragment zdania, pomija akurat tę informację, która mówi, o czym jest cała reszta.

W sportach, które rozwijały się poza starymi strukturami, taka precyzja bierze się z konieczności. Nie istnieje jedna nazwa, pod którą dałoby się zapisać wszystko, co dzieje się w klatce, więc organizatorzy nazwali poziomy kontaktu i przypisali im osobne dokumenty. Efekt jest przewrotny: najbardziej informacyjna część zdania o wyniku stoi w jego środku i wygląda jak formalność.

MMA (1)

Ograniczona formuła - dopisek przy wyniku amatora MMA